Pros
Een plek om ervaring op te doen, maar niet voor de lange termijn.
Cons
Mijn ervaring bij CBOX Containers was erg teleurstellend. Vanaf het begin werden er beloftes gedaan over doorgroeimogelijkheden en stabiliteit, maar uiteindelijk werd ik steeds aan het lijntje gehouden zonder duidelijke communicatie.
Daarnaast was er een groot verschil tussen de functie waarvoor ik was aangenomen en de dagelijkse werkzaamheden die ik uiteindelijk moest uitvoeren. In plaats van me te kunnen richten op mijn kernexpertise, werden er taken toegewezen die ver buiten mijn verantwoordelijkheden lagen. Ondanks dat deze extra werkzaamheden niet onder mijn functie vielen, werd ik er wel op afgerekend. Dit zorgde voor veel frustratie en maakte het moeilijk om goed werk te leveren.
De werksfeer werd sterk beïnvloed door de stemmingen van CEO Michael ter Haak. Hoe hij zich die dag voelde, bepaalde hoe medewerkers werden behandeld. Feedback werd nauwelijks gewaardeerd, en als je met nieuwe ideeën kwam, werd dat snel afgekraakt. Vaak werd er op een denigrerende manier gereageerd, en er waren momenten waarop gesprekken onnodig agressief verliepen. Initiatief tonen werd eerder gezien als een bedreiging dan als een kans om het bedrijf vooruit te helpen.
Naast de onvoorspelbare communicatie en interne politiek, werd mijn werk continu geblokkeerd door bepaalde collega’s die niet openstonden voor verandering. Sommige mensen binnen het bedrijf leken meer bezig te zijn met het beschermen van hun eigen positie dan met de vooruitgang van de organisatie. Iedere poging om verbeteringen door te voeren stuitte op weerstand, en zelfs de kleinste aanpassingen werden maandenlang tegengehouden door interne bureaucratie en persoonlijke belangen. Dit zorgde ervoor dat er nauwelijks ruimte was voor innovatie of groei.
Bovendien was er een gebrek aan transparantie en samenwerking. Bepaalde medewerkers hadden volledige controle over cruciale processen en weigerden informatie te delen, wat het werk van anderen ernstig bemoeilijkte. In plaats van een omgeving waarin samenwerking en vooruitgang werden aangemoedigd, werd alles gefilterd door politieke spelletjes en persoonlijke voorkeuren.
Daarnaast heerste er een sterke politieke bedrijfscultuur waarin bepaalde medewerkers zich vooral bezighielden met het naar de mond praten van de CEO. Niet wie het beste werk leverde, maar wie zich het beste wist te profileren, kreeg de erkenning. Dit leidde tot een bedrijfscultuur waarin daadwerkelijke vooruitgang vaak werd geblokkeerd door ego’s en vriendjespolitiek.
Er werd weinig transparantie gehanteerd over wie verantwoordelijk was voor welke beslissingen, en het was vaak degene met de meeste politieke handigheid die de eer kreeg voor andermans werk. Dit alles zorgde voor een zeer demotiverende werkomgeving waarin prestaties en initiatief ondergewaardeerd bleven.
In het kort:
1. Onvoorspelbare en stressvolle werkomgeving
2. Werksfeer wordt bepaald door de stemming van het management
3. Onprofessionele communicatie en gebrek aan waardering voor inzet
4. Interne politiek en tegenwerking van verbeteringen
5. Blokkades en tegenwerking bij het uitvoeren van werk
6. Onduidelijke verantwoordelijkheden en erkenning gebaseerd op gunst in plaats van prestaties